Eric Thirkell Cooper, ‘Plum and apple’
In september 1915 verscheen in Londen de eerste dichtbundel van de Engelse luitenant Eric Thirkell Cooper (1886-1960).1 Eerder dat jaar was Cooper aangekomen in de loopgraven in Frankrijk en België. Hij diende als 2de luitenant in het tweede bataljon van het London Regiment Royal Fusiliers T.F., aan wie hij de bundel ook heeft opgedragen.
T.F. staat voor Territorial Force, de legerreserve die in 1908 was opgericht en die aanvankelijk alleen bedoeld was voor de verdediging van het vaderland. Maar het Britse beroepsleger was zo klein dat de legerautoriteiten al op 10 augustus 1914, een week na het uitbreken van de oorlog, vroegen om vrijwilligers die bereid waren naar het front te vertrekken. Zoals zovele anderen had Cooper zich aangemeld. 
Met zijn dichtbundel Soliloquies of a Subaltern schaarde Cooper zich onder de eerste lichting war poets, de oorlogsdichters die in de Engelse literatuur een apart subgenre zijn gaan vormen. De soliloquy stamt uit de toneelwereld en staat voor ‘hardop denken’, een alleenspraak waarin de spreker zijn gedachten uit zonder zich daarbij in het bijzonder tot iemand te richten. Een subaltern was een officier onder de kapiteinsrang, maar in de regel werd de term gebruikt voor 2de luitenants, de laagste officiersrang en in de loopgravenoorlog van 1914-18 de rang waarin de grootste verliezen werden geleden.
